Działania bohaterki
Działalność polityczna i społeczna
W 1899 r. Zofia Prauss rozpoczęła działalność w Polskiej Partii Socjalistycznej, zaś od 1904 działała w Organizacji Bojowej PPS. W czasie studiów pomagała w ucieczce Józefa Piłsudskiego z więzienia. Po ukończeniu nauki powróciła na ziemie polskie i została aktywistką PPS na terenie Częstochowy i Zakopanego. Po raz pierwszy została aresztowana w 1905r. za rozprowadzanie odezw przeciwko poborowi do carskiego wojska, za co została zesłana do Rosji.
Po wybuchu I wojny światowej organizowała na rzecz Legionów Polskich intendenturę w Zakopanem, następnie prowadziła nielegalny werbunek do I Brygady na terenie niemieckiej okupacji. W 1915r. wraz z mężem pracowała w Centralnym Biurze Szkolnym. W 1915-18 była członkinią Zarządu Naczelnego Ligi Kobiet.
W październiku 1918r. rozpoczęła szkolenie dla inspektorów pracy zorganizowane przez Sekcję Ochrony Pracy pod kierownictwem Franciszka Sokala. Po ukończeniu kursów została inspektorką pracy. Z względu na swoją znajomość środowiska robotniczego, uważana była za wybitną inspektorkę pracy i miała duży autorytet w tym środowisku.
W 1922 r. stała na czele dwóch warszawskich obwodów inspekcji pracy, w tymże roku została, jednak wybrana do Sejmu, co spowodowało rezygnację z pełnionych funkcji.
Była też redaktorką związanego z PPS czasopisma „Głos Kobiet”. W latach 1920–1928 była członkinią Centralnego Komitetu Wykonawczego PPS, a także należała także do Klubu Politycznego Kobiet Postępowych.
Po raz pierwszy Zofia Praussowa została wybrana do Sejmu I Kadencji w 1922r. z listy PPS (okręg nr 1). W czasie obrad parlamentarnych posłanka pracowała (zgodnie z wykształceniem i doświadczeniem) w Komisji Ochrony Pracy.
W 1928r. została ponownie wybrana w skład Sejmu, jednak tym razem z listy krajowej PPS. Działała wtedy w Komisji Opieki Społecznej i Inwalidzkiej. Podczas swojej działalności parlamentarnej zajmowała się głównie regulacjami prawnymi dotyczącymi ochrony pracy i problematyki zatrudnienia kobiet i młodocianych oraz opieką społeczną.
W 1919-35 wybierana radną Rady Miejskiej w Warszawie. Po rozłamie w PPS w 1928 i utworzeniu PPS-dawnej Frakcji Rewolucyjnej wystąpiła z PPS. W lipcu 1928 uczestniczyła w Międzynarodowym Kongresie Zdrowia i Opieki Społecznej w Paryżu. Do końca, nawet po przewrocie majowym z 1926 r., była wierna Piłsudskiemu.
